سبک دیکانستراکشن در معماری، بنیانگذاران و ویژگی های آن

 Vote: 1 person
سبک دیکانستراکشن

سبک دیکانستراکشن (deconstructivist architecture) یک سبک نوین در معماری است. استایلی متفاوت از سبک‌های رایج که در آن، ظاهر ساختمان طرحی متفاوت و عجیب غریب به خود می‌گیرد. از این رو، دیکانستراکشن را به معنی ساختار شکنی تعبیر کرده‌اند. غیر خطی بودن و تخطی از قوانین تقارن، از ویژگی‌های این سبک است. ژاک دریدا و زاها حدید از معماران مشهوری هستند که در این زمینه کار کرده‌اند. آثار و بناهای معروفی از این سبک ساختار شکن را می‌توان در نمای موزه گرونینگر و استادیوم ملی چین دید. در این مقاله به معرفی سبک دیکانستراکشن در معماری پرداخته شده است. با آنلاین سازه همراه باشید.

سبک دیکانستراکشن چیست؟

به زبان ساده، دیکانستراکشن سبک خاصی از معماری است که در آن، سازه ساختمان، ظاهری غیر متعارف و متفاوت از طراحی و شکل‌های رایج و معمول دارد. deconstructivist را می‌توان به معنی ساختار شکنی و بنیان فکنی معنا کرد. زیرا در آن، حالات رایجی که در بیشتر سبک های معماری جهان مثل معماری اسلامی وجود دارد، دیگر دیده نمی‌شود. تئوری‌های ساختار شکنی باعث شد تا برخی از جذاب‌ترین و نمادین‌ترین ساختمان‌های اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم پدیدار شوند. ساختارشکنی جنبشی متعلق به معماری معاصر است و برای مخالفت با عقلانیت منظم مدرنیسم ایجاد شد. این سبک غیر خطی و سرپیچی آن در برابر اشکال متقارن، باعث ایجاد ساختمان‌هایی با ظاهر بصری منحصر به فرد شد.

سبک دیکانستراکشن، این تفکر که معماری باید قواعد هارمونی و تقارن را رعایت کند، شکست و از آن عبور کرد. در واقع، دیکانستراکشن در معماری، قانون و قواعد باستانی را به نفع چیزی هیجان انگیزتر زیر پا نهاده است؛ تفاوتی فاحش در طراحی معماری و طراحی نمای سازه‌های ساختمانی! آنچه که ساختارشکنی در معماری را بسیار جذاب می‌کند، آزمون مقاومت سازه در گذر زمان است. مربع یک مربع است و تمام اضلاع آن با هم برابر هستند و این ویژگی، ثبات سازه را بیشتر می‌کند؛ اما سازه های دیکانستراکشن چطور؟!

در deconstructivist، معمار با به چالش کشیدن درک بیننده از وحدت و ثبات، نشان می‌دهد که عدم تقارن و ناهماهنگی در طراحی، می‌تواند قدرتمند و زیبا عمل کند. این کار را می‌توان با قرار دادن فرم‌ها در تضاد با یکدیگر انجام داد و به این ترتیب، طرحی خیره کننده در ساختمان ایجاد کرد.

تاریخچه

ساختارشکنی در معماری، در اوایل دهه 1980 ظاهر شد؛ اما در دهه 1990 شروع به رشد کرد. نام این جنبش معماری پست مدرن برگرفته از «واشکنی» است؛ شکلی از تحلیل ادبی به رهبری فیلسوف ژاک دریدا.

در ابتدا، معمارانی که ساختمان‌های ساختارشکنانه طراحی می‌کردند، از برچسب زدن کار خود به عنوان سبک یا جنبش معماری خودداری کردند. از نظر آنها، رویکرد آنها صرفاً با معماری مدرن در تضاد بود و به این ترتیب کاملاً از تاریخ، جامعه، مکان‌ها و سنت‌های فناوری یا تکنولوژیک جدا شد. با همه این‌ها، اصطلاح «ساخت‌شکنی» در زبان روزمره باقی ماند و اکنون به یک روند کلی در میان معماری معاصر اشاره دارد.

بنیانگذار سبک دیکانستراکشن و معماران این سبک

بنیانگذار سبک deconstructivism یک فیلسوف فرانسوی به نام ژاک دریدا است. ایده ساختار شکنی در معماری به اواخر دهۀ 1980 بر می‌گردد. این ایده زمانی مورد توجه قرار گرفت که یک گروه معماری به نام معماران آوان گارد (avant garde architects) در موزه هنر مدرن نیویورک، نمایشگاهی به نام معماری دیکانستراکتیویست برپا کردند. گروه معماران آوان گارد متشکل از فرانک گری (Frank Gehry)، دانیل لیبسکیند (Daniel Libeskind)، رِم کولهاس (Rem Koolhaas)، پیتر آیزنمن (Peter Eisenman)، زاها حدید (Zaha Hadid)، کوپ هیملب (Coop Himmelb) و برنارد چومی (Bernard Tschumi) بود. در سراسر جهان، معماران زیادی وجود دارند که سازه های ساختار شکنانه طراحی کرده‌اند. اما افراد نامبرده در بالا را می‌توان از معماران مشهور سبک دیکانستراکشن دانست.

مبانی ساختار شکنی یا دیکانستراکتیویسم در معماری

  • deconstructivist هنجارهای ساختاری ساختمان های کلاسیک را می‌شکند و از اصول اولیه معماری تغییر شکل می‌دهد یا دور می‌شود.
  • ساختارشکنی با گنجاندن طراحی غیرخطی پردازش شده در ساختمان‌ها و حمایت از تکه تکه شدن، شکلی از هرج و مرج کنترل شده را بیان می‌کند. ساختمان‌ها غیرعادی به نظر می‌رسند، بلافاصله چشم را به خود جلب می‌کنند و گاهی اوقات احساس غریبگی ایجاد می‌کنند.
  • درdeconstructivism، اشکال و ساختار تحریف شده به نمای بیرونی ساختمان اختصاص ندارد. طرح‌های ساختارشکنی عناصر داخلی را نیز بی‌ثبات می‌کنند، مینیمالیسم را ترجیح می‌دهند و با تزریق حسی آینده‌نگر، با برداشت‌های مردم بازی می‌کنند!

آثار معروف و بناهای سبک دیکانستراکشن

  1. ساختمان OMA's در پکن
  2. موزۀ ویترا دیزاین در آلمان
  3. موزه گوگنهایم بیلبائو در اسپانیا.
  4. موزۀ هنر دنور.
  5. استادیوم ملی چین.
  6. مرکز علمی فاینو در ولفسبورگ آلمان.
  7. موزۀ جنگ امپراطوری شمال در انگلستان.
  8. موزه MAXXI در رم ایتالیا توسط زاها حدید.
  9. موزه گرونینگر در گرونینگن هلند، اثر الساندرو مندینی.
  10. تالار کنسرت (Walt Disney Concert Hall) در لس آنجلس کالیفرنیا اثر فرانک گری که ساخت آن در سال 2003 به پایان رسید.

بناهای معروف سبک دیکانستراکشن؛ موزۀ دنور

ویژگی سبک دیکانستراکشن چیست؟

در معماری دیکانستراکشن به جای این که فرم به دنبال کارکرد باشد، کارکرد تابع تغییر شـکل است. برخلاف مدرنیست‌ها که می‌گویند فرم تابع عملکرد است. این سبک تنها منتهی به احجام نامتقارن نیست؛ بلکه احجام متقارن نیز در آن جا دارد. هدف اصلی آن، پاسخگویی به تفسیرهای مختلف از طرح است. ویژگی های سبک deconstructivist در معماری عبارتست از:

  • این سبک با الگو برداری از علم روز، فرم‌هایی تازه و نو به وجود آورده است.
  • وجود خطوط صاف یا تخت و حجم‌های نامنظم و نامتناسب که شکسته یا خرد شده‌اند.
  • عدم هماهنگی، خطی بودن و تداوم.
  • نبود زوایای راست یا همان 90 درجه.
  • رد تقارن و هندسه اقلیدسی.
  • حجم های تکه تکه شده.
ویژگی های سبک دیکانستراکشن چیست؟

لطفا به این مطلب امتیاز دهید و ما را در بهینه کردن مطالب یاری نمایید.
one star rate
%0
two star rate
%0
three star rate
%0
four star rate
%0
five star rate
%100
 میانگین رای: 1 نفر

نظرات ( 0 )


ارسال پیام